Gemeenschap

Vrijgesproken is een project waarin ik terugkeer naar een thema waar ik al een aantal jaren mee bezig ben – gemeenschappen. Mensen die met elkaar verbonden zijn om een bijzondere of juist doodnormale reden. Ik ben gefascineerd door de manieren waarop een gemeenschap haar sporen nalaat in de materiële omgeving. Arbeiders in min of meer dezelfde outfit in een metaalfabriek, de foto’s op nachtkastjes en aan de muren van de kamers van asielzoekers in een asielzoekerscentrum, en in het geval van 'Vrijgesproken': gevangenen.

 

Muren

Een paar jaar geleden heb ik een huis van bewaring bezocht in de buurt van Groningen, en ik heb toen een aantal foto’s genomen van muren met teksten erop. Ik raakte steeds meer gefascineerd door deze teksten. Een nieuwe wereld ging voor me open, ik kwam van alles tegen. Vrolijke, grove, grappige, brutale, verassende en ontroerende teksten. Afgelopen tijd ben ik het project verder uit gaan werken. Waarom neem je de moeite om te schrijven op een muur die niemand ziet? En als je weet dat niemand je teksten zal lezen, wat schrijf je dan? Dit begon ik me steeds meer af te vragen. Om hier een antwoord op vinden ben ik de gevangenis in gegaan en ben ik met de vrouwen in Nieuwersluis gaan borduren. Ik heb hun gevraagd of ze wel eens iets op de muur geschreven hadden en om hun eigen tekst te verwerken in een borduurwerkje. De vrolijke, grove, grappige, brutale, verassende en ontroerende teksten vormen een bijzonder contrast met het zoete borduurwerk.

 

Expositie

 

In het gevangenis museum te Veenhuizen is het project geexposeert in een langwerpige ruimte, de lange wanden roze, de korte van glas. Voor de expositie zijn de borduurwerkjes gefotografeerd en heel sterk vergroot. Uit de luidspreker klinken audiofragmenten met commentaren van de vrouwen op hun geborduurde teksten. De kaalheid van de ruimte herinnert aan de penitiaire setting. Rondom uitvergrote foto’s van de muren en het Borduurwerk. In de vitrines de orginele handwerkjes.

 

 

Scholieren

In samenwerking met het gevangenismuseum heb ik een lesprogramma voor de onderbouw van het Voortgezet Onderwijs samengesteld met als uitgangspunt de thematiek van mijn werk. Na een bezoek aan het museum fotograferen leerlingen sporen van hun eigen gemeenschap. In dit project gaan creativiteit en maatschappelijke relevantie hand in hand.